|
|
Klacht.
Heleen
exclusief bruidsmode
Datum. 2 Augustus 2007
Klachtnummer.26.3.HB.2.8.7
Omschrijving_klacht:
Wilde bruidsjurk laten maken.
Uitgebreid uitleg gegeven en plaatjes
laten zien.
Ontwerper genoemd waar ik elke keer weer
op terugviel. Ze snapte het en zou een
tekening maken en mij die tekening ter
goedkeuring laten zien en daarna de stof
knippen.
Na een maand nog niets gehoord. Tijd
begon te dringen. Toen ik belde zei ze
dat de naaister (ik dacht dat zij dat
was) toch voorlopig geen tijd had en dat
ze het daarom had laten liggen.
Daar heeft ze dus nooit over gebeld
terwijl ik nagelbijtend zat te wachten
op haar telefoontje.
Maar zei ze: ik heb net je stof geknipt.
Ik kreeg bijna een hartverzakking omdat
dit niet was afgesproken dus ik wist
niet wat ze geknipt had. Dit heb ik haar
ook gezegd. Maar ik moest maar naar haar
toe komen en dan zouden we samen naar de
naaister gaan. Toen ik aankwam vroeg ze
of ik het geld bij me had.
Nee, natuurlijk niet, daar had ik niet
op gerekend en vond het ook vreemd.
Maar ik was nu klaar met haar want zij
had de stof geleverd en het patroon
geknipt dus ik moest haar afrekenen en
de rest met de naaister. Vreemd, maar
anders zou ze niet met mij naar de
naaister gaan dus ik werd met mijn rug
tegen de muur gezet. Ben dus met haar
naar de pin gereden en heb haar contant
betaald.
Toen we daar aankwamen zag ik nog steeds
geen tekening, enkel wat grote lappen
stof. Ze legde de naaister uit wat
middenachter was, en wat links en rechts
en liet het daarbij. Twee minuten later
zaten we aan de koffie. Aangezien ik
zoveel uitleg had gegeven en plaatjes
had laten zien, de ontwerper had genoemd
en zij instemmend had geknikt, ging ik
ervan uit dat het goed zou komen. Ik had
immers omdat haar telefoontje uitbleef
nog per mail plaatjes gestuurd van een
topje van die ontwerper en de stijl van
de rok zoals het moest zijn. A-lijn met
een stoere ophaal. Later belde de
naaister mij dat ik de jurk kon komen
passen. Ik kreeg de schrik van mijn
leven omdat de jurk klassiek was en
totaal niet mijn stijl. Ik had juist
gezegd dat ik geen klassieke jurk wilde.
De rok zat vol met draperieën die ik
juist afschuwelijk vind en wat ik ook
nooit heb gezegd.
Bovendien kwam de knipster nog een stuk
stof tekort en had dat maar even
opgelost door er een stuk voeringstof
tussen te zetten. Zag je toch niet was
haar motto. Dat ik me daar groen en geel
aan erger omdat het verdorie om een
bruidsjurk van veel geld gaat, deerde
haar niet. Ik hoopte dat er nog iets van
de jurk te maken viel en ben met de
naaister bezig geweest om wat draperieën
eruit te halen maar dit kon bijna niet
omdat het hele model dan weg is.
Bovendien zat de jurk voor geen meter.
Ik heb toch wat jurken aangehad. Ondanks
dat het misschien niet mijn smaak was,
zaten ze allemaal als gegoten en had ik
er een lijntje in. Deze jurk zat als een
ontplofte aardappel.
De bekleedde torselet zat strak over de
rok zodat de stof van de rok bij mijn
kruis opbolde. Echt geen gezicht. Heb er
een foto van gemaakt. De volgende dag
heb ik een mail gestuurd naar de
knipster dat de jurk absoluut niet was
zoals ik het gezegd had.
Ze gaf toen toe de ontwerper niet eens
te kennen en zei dat ze zich op haar
leeftijd niet meer in die dingen gaat
verdiepen. Dit terwijl ieder bruidshuis
deze ontwerper kent.
Als ik dit had geweten was ik nooit met
haar in zee gegaan. Ze gaf aan dat ik
mijn geld terug kon krijgen of dat ze
zou proberen de jurk aan te passen
waarbij ze zelf al aangaf dat dit
onmogelijk was door het patroon wat ze
geknipt had. Ik heb haar de volgende dag
gemeld dat ik inderdaad mijn geld terug
wilde. Ik kreeg de dag erop een mail dat
ik niet moest denken dat ik al mijn geld
terug zou krijgen. Weer een dag later
kreeg ik een mail dat de jurk prima was
en dat ik niets terug zou krijgen.
Ik was intussen vanwege tijdsdruk (ik
had nog zo'n 2,5 maand voor mijn
trouwen) al op marktplaats gaan kijken
en had iets gezien waar ik mee kon
leven. Dan had ik tenminste iets en kon
van daaruit verder zoeken want ik kreeg
de zenuwen. Later bleek de top ook nog
eens te klein dus had ik alleen wat aan
de rok maar dat terzijde. Toen ik haar
belde met deze mededeling heb ik
uiteindelijk toch een gedeelte van het
geld terug gekregen.
Ik had ook nog een petticoat en schoenen
bij haar gekocht en de torselet die
later bekleed was. Ik heb niets aan de
petticoat omdat de andere jurk niet met
petticoat is. Ook de schoenen wilde ik
door deze situatie absoluut niet meer
aan omdat dit mij een klotengevoel gaf
en deed herinneren aan de hele situatie.
Het bovenstuk heb ik moeten betalen
omdat dit "ondergoed" was en zij dit
niet terug kon nemen. Ik heb bij een
advocaat geïnformeerd en deze zei dat
zodra een torselet bekleed is met stof,
dit wordt gezien als een onderdeel van
de complete trouwjurk. Bovendien heb ik
de torselet enkel gepast en deze is al
die tijd bij haar gebleven. Ik heb het
dus niet gedragen. Dit zou betekenen dat
je elke BH die je in een winkel past,
ook moet betalen. Belachelijk. Bovendien
gaf hij aan dat ik zelf smartengeld kon
vragen. Ik heb haar uiteindelijk de doos
aangetekend opgestuurd met de schoenen,
bovenstuk en petticoat en een brief
erbij dat ze wettelijk verplicht is mijn
geld terug te geven.
Ze heeft de doos nooit opgehaald. Deze
kwam terug via TNT post. Ze reageert
niet op mijn brieven en mail. Ik heb nog
zo'n 550 euro van haar tegoed (exclusief
smartengeld en mijn zelf gekochte
fournituren die ik haar gegeven had). De
voorbereidende tijd op een bruiloft moet
eigenlijk heel leuk zijn maar het is
voor mij een dramatische stress periode
geweest. Twee weken voor mijn huwelijk
had ik een (tweedehands) jurk naar mijn
zin.
Deze moest nog gestoomd worden want was
gruwelijk vuil. Toen zijn er baleinen
uitgegaan dus moest ik daar weer naar op
zoek. Nergens te krijgen. Uiteindelijk
was 1 dag voor mijn trouwen de jurk
draagbaar. Andere zaken moesten ook op
het laatste moment omdat deze afgestemd
moesten worden op de jurk zoals
bruidsboeket etc.
Al met al ben ik met zoveel spanning
mijn huwelijk ingegaan dat ik mezelf
alleen maar dood heb lopen ergeren aan
dat klote-mens Heleen. Ik heb gewoon
recht op mijn geld. Dit is wettelijk.
Zij heeft niet kunnen maken wat ze
beloofd heeft en bovendien was er niet
eens een opdracht. Zij is uit zichzelf
gaan knippen. Ik baal er gruwelijk van
en vooral dat ze gewoon doet alsof ze
van de aardbodem verdwenen is. Ik kon
het als aanstaand bruidje uitzoeken. Ik
heb zoveel stress gehad dat ik niets
meer weet van mijn bruiloft op 20-7.
Alles is aan mij voorbij gegaan door de
ergernis. Ik hoop dat ik eea op foto's
terug kan halen. Ze heeft voor mij mijn
bruiloft verziekt en dat vind ik heel
heel erg. De doos met de spullen die ik
naar haar op had gestuurd liggen
intussen in de schuur. Ik kan het niet
meer aanzien. Het liefst flikker ik het
weg maar als zij mij mijn geld terug
geeft heeft ze recht op teruggave van
deze spullen. Maar ik heb er een hard
hoofd in. Ik heb al diverse brieven
gestuurd, mail gestuurd en de doos
aangetekend opgestuurd en ze doet alsof
ze gek is en reageert niet. Het
interesseert haar geen zier dat mijn
bruiloft verziekt is. En dat vind ik nog
het allerergste
Tot_nu_toe_gedaan:
Zie bovenstaand
M. van Boheemen
|
